Honderdduizenden mensen bestormden op 5 oktober 2000 het federale parlement en de staatstelevisie RTS in Belgrado, de belangrijkste propagandamachine van het Milosevic-bewind. De president gaf daarop zijn pogingen op om de uitslag van de in september gehouden presidentsverkiezingen te vervalsen en trad af.

Onder Milosevic bestonden Servische gruweldaden niet voor de gewone Serviër. Zij waren voor hun informatie immers aangewezen op RTS. Sinds de bestorming wordt de televisiekijker geconfronteerd met gruweldaden. Door het tonen van deze beelden, wordt begrip gekweekt voor de samenwerking met het Joegoslavië-Tribunaal. Tijdens het Milosevic-bewind werd het Tribunaal nog gehekeld als een lakei van de VS en de NAVO.

Milosevic wordt op 1 april 2001 gevangen gezet. Hij wordt aangeklaagd wegens misdaden tijdens de oorlog in Kroatië en oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid in Kosovo.In oktober 2001 verzwaart hoofdaanklaagster Carla Del Ponte de aanklacht. Zij neemt nu ook seksueel geweld door Servische militairen in Kosovo en de verwoesting van religieuze gebouwen in Kosovo mee in de aanklacht tegen de oud-president.

Milosevic acht het hof in Den Haag illegaal. Daarom weigert hij een advocaat in de arm te nemen. Om toch een eerlijk proces te garanderen, heeft het Tribunaal besloten drie 'amici curiae' te benoemen. Zij zullen assisteren bij het voeren van een eerlijk proces door bepaalde taken van de verdediging op zich te nemen zonder formeel raadslieden van Milosevic te zijn. De drie zijn de Nederlander Wladimiroff, de Brit Kay en de Servische advocaat Tapuskovic.

Milosevic heeft echter veel moeite met het optreden van Wladimiroff en spant een kort geding tegen hen aan. Milosevic vindt dat door het optreden van de drie amici curiae, zijn recht om zichzelf te verdedigen, wordt geschonden. Hij eist dan ook dat Wladimiroff afstand neemt van iedere pretentie dat hij Milosevic vertegenwoordigt.

Milosevic staat eind oktober 2001 voor de derde keer voor het Tribunaal in Den Haag. Net als bij de eerste twee keer, op 3 juli en op 30 augustus zei hij dat hij het Tribunaal illegaal acht. Maar in tegenstelling tot de eerste twee keren, wordt het deze keer een lange zit.

De gehele tekst van de tenlastelegging wordt urenlang voorgelezen en volgens de regels van het Tribunaal moet Milosevic op elk punt van de aanklacht 'schuldig' of 'onschuldig' uitspreken. Aangezien Milosevic het hof illegaal acht weigert hij echter zich daarover uit te spreken. Wel grijpt Milosevic de gelegenheid aan om een politieke verklaring af te leggen. Hij noemt de tenlastelegging 'het tweede bedrijf van de misdaad tegen mijn volk'. Ook meent hij dat bij het Tribunaal 'het slachtoffer tot schuldige wordt verklaard'. Ondanks herhaaldelijke verzoeken van rechter May, spreekt Milosevic geen 'schuldig' of 'onschuldig' uit. May liet daarna ambtshalve in het zittingsverslag opnemen dat Milosevic 'onschuldig' heeft gepleit.

Milosevic haalt in zijn betoog fel uit naar Carla Del Ponte. Hij noemt haar intellectuele niveau dat van een 7-jarig geestelijk gehandicapt kind. Daarom moet zij door de rechters van de zaak worden gehaald, aldus Milosevic. Del Ponte kon hier wel om lachen. Hij vroeg verder de rechters hem een proces van drie jaar te besparen en meteen de veroordeling voor te lezen die al klaar zou liggen. Tevens verzocht hij de rechter de bewakingscamera's uit zijn cel te halen. Hij verzekert de rechters dat hij geen zelfmoord zal plegen, want 'ik moet vechten om dit Tribunaal omver te werpen'.

Volgens Del Ponte kan het proces een stuk korter duren als Milosevic een advocaat in de arm neemt. Maar dat blijft Milosevic weigeren.

Bron: NOVA