|
Aangemoedigd door zijn 'overwinning' op Iran valt Saddam
Hussein op 2 augustus 1990 Koeweit binnen. Het kleine oliestaatje is een
afvallige provincie van Irak, zo stelt Saddam. Waar de Iraakse dictator niet
op heeft gerekend, gebeurt toch. De VN en VS houden zich niet afzijdig, maar
besluiten de Iraakse agressie af te straffen.
De Iraakse inval is ook ingegeven door de oliepolitiek van Koeweit die Bagdad
parten speelt. Volgens Saddam produceert Koeweit zoveel olie dat de prijzen
onder druk komen te staan. Ook zou Koeweit olie hebben gestolen uit het
gemeenschappelijke olieveld Roemajla. Het naburige koninkrijkje kan met gemak
onder de voet worden gelopen, calculeert Saddam. Zijn leger is door de oorlog
met Iran opgezwollen tot het op drie na grootste ter wereld. En die ruim één
miljoen mannen hebben na 'Iran' niets meer te doen.
Saddam Hussein gaat ervan uit dat de
wereld hem zijn gang laat gaan, maar die gok pakt verkeerd uit. De
Veiligheidsraad van de VN eist direct de onvoorwaardelijke terugtrekking van
het Iraakse leger en vaardigt vervolgens een compleet handelsembargo uit. De
Amerikaanse president George Bush besluit niet lijdzaam toe te zien en begint
een enorme troepenmacht bijeen te brengen.
Machtsvertoon
Bijna een miljoen soldaten worden in de Golf gestationeerd, geflankeerd door
een luchtmacht en vloot die zijn weerga in de wereld niet kent. De
artillerie, raketten, tanks en ander wapentuig van de VS doen het Iraakse
arsenaal verbleken.
De Iraakse militairen weten dat zij bij voorbaat kansloos zijn tegen het
Amerikaanse high-tech-leger. Zij denken dat Saddam, nog voordat er gevochten
moet worden, het met de Amerikanen op een akkoordje gooit. Niets blijkt
minder waar. Saddam weigert zich te laten intimideren door het
'machtsvertoon' van de VS.
Desert Storm
Op 29 november geeft de Veiligheidsraad toestemming aan de lidstaten tegen
Irak op te treden als Irak niet op 15 januari 1991 uit Koeweit is vertrokken.
Saddam blijft echter zitten waar hij zit en in de nacht van 16 op 17 januari
start de Golfoorlog met operatie Desert Storm. De internationale coalitie
voert bombardementen uit op militaire installaties, fabrieken en
wapenopslagplaatsen in Irak en Koeweit.
Irak vuurt Scud-raketten af op Riaad en
Dharan in Saoedi-Arabië en op Tel Aviv en Haïfa in Israël. Op 24 februari
begint een grondoffensief. Saddams troepen geven zich prompt over of slaan op
de vlucht. Duizenden soldaten komen op de terugweg naar Irak als ratten in de
val te zitten bij Mutla Ridge, velen vinden de dood. Op 27 februari is
Koeweit bevrijd.
Zones
Een dag later treedt een voorlopig bestand in werking, nadat Irak heeft
toegezegd de resoluties van de Veiligheidsraad te zullen uitvoeren. Resolutie
687 eist de Iraakse erkenning van Koeweit en de vernietiging van alle
nucleaire, biologische en chemische wapens in Irak. Resolutie 688 roept de
Iraakse regering op tot stopzetting van de onderdrukking van de eigen
bevolking.
Voor de Koerden en sji'ïeten worden beschermde zones in het leven geroepen.
De Iraakse luchtmacht krijgt een vliegverbod ten noorden van de 36e en ten
zuiden van de 32e breedtegraad. In mei volgt de eerste ontwapeningsinspectie
door een VN-team.
In de oorlog worden 90.000 ton bommen op Irak gegooid. Zeker 100.000 Iraakse
militairen en eenzelfde aantal burgers vinden de dood. De materiële schade
voor Irak loopt in de honderden miljarden dollars.
|